2 MINUTE READ

We ontmoeten Athos in zijn Antwerpse atelier, een ruimte die doet verlangen naar een extra stel ogen. Een wandeling door de werkplaats van de kunstenaar voelt als een directe inkijk in het creatieve proces. Een smal paadje vol rekwisieten, materialen, doeken en ongewone parafernalia is voldoende om je tempo te vertragen. Een gewone deur leidt naar een van de twee kamers die er elke keer dat je erin kijkt totaal anders uitzien. Deeltijd decorbouwer, deeltijd fotograaf, deeltijd beeldhouwer, Athos zorgt ervoor dat de plek precies zo functioneert.       Hij knutselt aan kleurrijke maskers of klimt op ladders om wandtapijten aan het plafond te hangen. Hoewel zijn doel zo duidelijk lijkt, afgaande op de manier van werken, is dat niet altijd het geval. Hij vertelt dat hij humor vaak ziet als een bedding voor zijn werk. Dit betekent niet dat het werk uiteindelijk iets "grappigs" wordt, het verandert geleidelijk in iets gestileerds. Meestal door een proces van associatie, voegt hij lagen en lagen toe aan de ideeën, waardoor het oorspronkelijke principe van het stuk vertroebeld wordt.

"Comfort is de sleutel. Maar niet op een slordige manier."

Stof van Reda 

  
Het is een oefening die Burez weghaalt van de buitenwereld, in - nou ja, zijn brein, in wezen. Hij vertelt: "Ik doe veel achtergrondwerk. Ik ga door mijn mappen en bestanden, gevuld met kunstreferenties, filmstills, Radom details, ... en vervolgens begint mijn geest dingen samen te voegen. Het is de bizarre manier waarop een geest werkt die me helpt te creëren."
  
Over de outfits is Athos duidelijk:"Comfort is het sleutelwoord". Maar niet op een slordige manier, hij is er snel bij om het te zeggen. "Comfort verkrijg je door een pak te dragen dat op je maat is gemaakt. Ik draag graag wijdere linnen broeken, met espadrilles eronder. Ik creëer ook met behoud van de pasvorm waar nodig."
     
"Als iemand die niet bijzonder hittebestendig is, voel ik me ongemakkelijk in nauwsluitende outfits of het dragen van meerdere lagen. Jammer, eigenlijk, want hoewel ik dit comfortabele modetijdperk toejuich, valt er ook iets te zeggen voor de uniformiteit van de vorige eeuw. Het gevoel van trots, het dragen van een perfect op maat gemaakt kledingstuk, is op zichzelf al iets moois om te zien."

Het is een trots die Athos koestert. Hij geeft etentjes met vrienden of woont ze elders bij. "Ik hou van een goed aangekleed feest, zowel als excuus om mezelf te verkleden, als om te genieten van de tijd die ik met vrienden doorbreng." Degenen die dicht bij hem staan weten hoe ver Athos zal gaan om een specifieke sfeer te creëren waarin een avond kan plaatsvinden. Wat op het eerste gezicht op een diner lijkt, kan immers de inspiratiebron zijn voor een toekomstig kunststuk.